Удава серва, вольная або сервка, захоўвае права на удава долю дуэр па звычаю, т, зн на палову сервильной зямлі свайго памерлага мужа, н зямля гэтая можа быць ёю адабрана etiam [нават] у Сеньёра, калі яна выплаціць сваю долю тальи [а не ўсю, мяркую з шанцу], і яна абавязаная ўручыць дэкларацыі і прызнання [сервильной залежнасці] гэтай зямлі, у тым, што яна трымае яе як дуэр, калі гэта спатрэбіцца згаданым Сеньёра, а калі яна гэтага не зробіць на працягу года з дня згаданага пазову, Сеньёра можа забраць у свае рукі гэты дуэр і прысвойваць плён да тых часоў, пакуль згаданая надзелены дуэром [удава] не ўручыць згаданае прызнанне ў сваёй залежнасці.
Людзі сервильного палажэнні могуць выступаць з сведкавымі паказаньнямі за і супраць Сеньёра, выключаючы крымінальных злачынстваў [здзейсненых] супраць Сеньёра. А таксама [выпадкаў] пазову супраць згаданага Сеньёра ў пытанні аб асабістай свабодзе, на якую прэтэндуе хто-небудзь з людзей, якіх згаданы Сеньёра лічыць сваімі сервами.
