І абавязаны васала, які хоча лічыць сябе выканалі васальную доўг, прадставіць пасведчанне аб выкананні згаданага ым-мажа і яго прыняцці [роўна], як і прапаноў аб гатоўнасці выканаць васальную доўг згаданым консеньорам або за іх адсутнасцю іх кіруючым або аднаму з іх, [якая апынулася ] на месцы. А за адсутнасцю такіх [выканаць свой феадальнай доўг] ўсенародным апавяшчэння і афішы, як належыць у такім выпадку, аб чым ужо гаварылася.
Усё, што Сеньёра абавязаны ўручыць свайму васалаў, - дакументы аб прыняцці Фуа і оммажа, у роўнай меры і ўзаемна васала абавязаны ўручыць свайму Сеньёра [а менавіта] - дакументы аб прызнанні феадальнай залежнасці фьефа, [складзеныя] натарыусам і змацаваныя пячаткай. І абавязаны згаданы Сеньёра ўручыць свае дакументы свайму васалам толькі ў абмен на атрыманне ад яго сваіх.
Сеньёра можа даручыць любой асобе, якому пажадае, прымаць ад сваіх людзей клятву вернасці ці акт, яго замяняе (souffrance), сцвярджаць ці адкідваць акт аб прызнанні феадальнай залежнасці фьефа і яго вопіс. І яго васала у тым не зможа яго папракнуць, абы толькі [давераная асоба Сеньёра] быў чалавекам належнага годнасці, дваранінам, і чыноўнікам або [чалавекам] іншага [сацыяльнага годнасьці] і гэтым [права на здзяйсненне такіх актаў] пацвярджаліся б даверанасць, якая даверанасць магла б быць уключана ў акт прыняцця прысягі, калі б гэтага захацеў васала.
Не можа феадальнай Сеньёра, спаслаўшыся на сваё права феадальнай уласнасці (directe feodale), секвестрировать феадальнай рэч васала [на той падставе], што, ён не прыняў у яго Фуа і оммаж сам ці праз давераная асоба, абы толькі васала прапанаваў [прынесці гэтую прысягу ў якой-небудзь форме].
