Калі трэці трымальнік зямлі прыцягваецца да суду [за нявыплату] рэнты, якая ляжыць на гэтай зямлі, якая [зямля] была яму прададзеная [без паведамленьня пра тое], што яна [зямля] абкладзены гэтай рэнты і аб якой ён нічога не ведаў аж да гэтага судовага пазову і [калі гэты пазоў вчиняется] пасля таго, як ўручаны поручительные ўнёскі за куплю зямлі тым, хто купляе або тым, хто яе прадае, ці ўжо дадзена абяцаньне ўнесці такія поручительные грошы, паколькі [у дадзены момант] іх няма, гэты трэці трымальнік, якому накіраваў пазоў, не уступаючы ў судовае разбіральніцтва, можа адмовіцца ад гэтай зямлі і, паступіўшы так, не абавязаны плаціць гэтую рэнту і нядоімкі па ёй, выключаючы тых плацяжоў, што прыйдуцца на той тэрмін [калі ён лічыўся трымальнікам гэтай зямлі] да яго адмовы ад яе і пасля судовага разбору такі трымальнік можа адмовіцца ад зямлі, выплаты тыя падатку, што прыйдуцца на той час, калі ён збіраў плён [з гэтай зямлі], лепш за ўсё будзе калі ён аддасць самі плён.
Трымальнікі і ўласнікі зямель, абавязаныя паводле іпатэка пэўнымі рэнта або іншымі штогадовымі пазямельнага падаткаў, абавязаны выплачваць іх і нядоімкі па іх, калі [такія нядоімкі] случатся або, па крайняй меры, абавязаны пакінуць гэтыя землі з тым, каб іх [зямлі] можна было падвергнуць Секвестр і прадаць з таргоў таму, хто дасць за іх найбольшую суму ў тым выпадку, калі [гэтыя трымальнікі і уласнікі зямлі] не ў стане выплаціць нядоімкі, якімі яны абавязаны, і няма патрэбы учинять спецыяльнае судовае разьбіральніцтва і, калі рэнта, зямельная, зямля павінна быць прысуджана Гво часе гандлю] разам з гэтай рэнты.
