Калі хто-небудзь карыстаецца і валодае зямлёй [або рэнты] па вернаму дакумента і без падману сам ці [так валодалі] яго папярэднікі, правы якіх ён атрымаў у спадчыну, свабодна, без таго, каб хто-небудзь аспрэчваў у яго гэтыя правы на працягу 10 гадоў , што ён тут жыве, ці 20 - у тым выпадку, калі ён знаходзіцца па-за гэтых месцаў, і [гэты тэрмін даўніны] не мае прывілеі, (г. зн не можа быць вялікім за 40 гадоў, якім ён быў у адносінах да асобаў духоўнага звання ), ён набывае права даўніны на гэтую зямлю [або рэнту].
Калі хто-небудзь валодае н карыстаецца зямлёй [або рэнты] сам [або так валодалі і карысталіся яго папярэднікі, правы якіх ён атрымаў у спадчыну па закону, па правільным дакумента і без падману на працягу 10 гадоў, пражывем ў гэтых месцах ці 20 гадоў, знаходзячыся ў адсутнасці і на іншы тэрмін даўніны], у яго няма прывілеі і [валодае і карыстаецца ўсім гэтым] свабодна і спакойна і [за ўвесь гэты тэрмін] не было ніякага судовага пазову ў дачыненні якіх-то рэнты або іпатэка [якія нібыта абцяжарваць гэтую зямлю] ён [ўладальнік зямлі або рэнты] атрымлівае права даўніны супраць [замахаў тых асобаў, што заяўляюць пра свае прэтэнзіі] на [атрыманне] рэнты або іпатэка з гэтай зямлі [ці рэнты].
